Saṃyutta Nikāya 45

4. Paṭipattivagga

34. Pāraṅgamasutta

Sāvatthi­nidānaṃ. “Aṭṭhime, bhikkhave, dhammā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṃ gamanāya saṃvattanti. Katame aṭṭha? Seyyathidaṃ—sammādiṭṭhi … pe … sammāsamādhi. Ime kho, bhikkhave, aṭṭha dhammā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṃ gamanāya saṃvattantī”ti.

Idamavoca bhagavā. Idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā: 

“Appakā te manussesu,
ye janā pāragāmino;
Athāyaṃ itarā pajā,
tīra­mevānu­dhāvati.

Ye ca kho sammadakkhāte,
dhamme dhammā­nu­vattino;
Te janā pāramessanti,
maccudheyyaṃ suduttaraṃ.

Kaṇhaṃ dhammaṃ vippahāya,
sukkaṃ bhāvetha paṇḍito;
Okā anokamāgamma,
viveke yattha dūramaṃ.

Tat­rā­bhira­ti­mic­cheyya,
hitvā kāme akiñcano;
Pariyodapeyya attānaṃ,
cittaklesehi paṇḍito.

Yesaṃ sam­bodhi­yaṅ­gesu,
sammā cittaṃ subhāvitaṃ;
Ādāna­paṭi­nissagge,
anupādāya ye ratā;
Khīṇāsavā jutimanto,
te loke parinibbutā”ti.

Catutthaṃ.