අඞ්ගුත්තරනිකායො

සත්තක නිපාතය

පඨමපණ්ණාසකං

4. දේවතා වර්‍ගය

3. කල්‍යාණමිත්තතා සූත්‍රය

’’මේ රාත්‍රියෙහි එක්තරා දේවතාවෙක් ප්‍රථම යාමය ඉක්මවූ ඒ මනහර රාත්‍රියෙහි දිළිසෙන පැහැයෙන් මුළු ජේතවනය ආලෝකකොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැනට පැමිණියේය. එසේ පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිටියේය. එසේ සිටි ඒ දේවතාවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මේ කරුණ සැළකෙළේය.

’’ස්වාමීනි, කරුණු සතක් භික්‍ෂුවගේ නොපිරිහීම පිණිස පවතිත්.

’’හේ කවර සතක්ද? ශාස්තෲන් වහන්සේ පිළිබඳ ගෞරවය, ධර්මය පිළිබඳ ගෞරවය, සඞ්ඝයා පිළිබඳ ගෞරවය, ශික්‍ෂාව පිළිබඳ ගෞරවය, සමාධිය පිළිබඳ ගෞරවය, සුවච (කීකරු) භාවය, කළ්‍යාණ මිත්‍රයන් ඇතිබවය, යන මේ ධර්‍මයෝ සත්දෙන ස්වාමීනි, භික්‍ෂුවගේ නොපිරිහීම පිණිස පවතීය යනුයි.

’’මහණෙනි, ඒ දේවතාවා මෙය සැළකොට ප්‍රදක්‍ෂිණා කිරීමෙන් මට වැඳ, එතැන්හි අතුරුදහන් විය.

’’කෙළෙස් තවනසුළු භික්‍ෂුතෙම, ශාස්තෲන් වහන්සේ පිළිබඳ ගෞරවය ඇත්තේද, ධර්මය පිළිබඳව ගෞරවය ඇත්තේද, සංඝයා ගැන දැඩි ගෞරවය ඇත්තේද, සමාධිය ගැන ගෞරවය ඇත්තේද, ශික්‍ෂාව පිළිබඳ උසස් ගෞරවය ඇත්තේද, කළ්‍යාණ මිත්‍රයන් ඇත්තාවූ, සුවචවූ, ගුරු ආශ්‍රය ඇති, ගෞරව සහිතවූ (භික්‍ෂුතෙම) පිරිහීමට අයෝග්‍ය වේ. නිර්‍වාණයාගේම සමීපයෙහි වේ.’’