අඞ්ගුත්තරනිකායො

සත්තක නිපාතය

පඨමපණ්ණාසකං

4. දේවතා වර්‍ගය

7. පටිසම්භිදා සච්ඡිකරණ සූත්‍රය

’’කරුණු සතකින් යුක්ත භික්‍ෂුතෙම කල් නොයවාම සිවුපිළිසිඹියා තෙමේ මනාකොට දැන ප්‍රත්‍යක්‍ෂකොට එයට පැමිණ වාසය කරන්නේය.

’’කවර සතකින්ද යත්? මෙය මාගේ සිතෙහි මැලිබවයයි තත්වූ පරිදි දනියි. ආධ්‍යාත්මිකවූද, සංක්‍ෂිප්ත (හැකුළුණ) සිත ආධ්‍යාත්මික සංක්‍ෂිප්ත සිතයයි තත්වූ පරිදි දනියි. බාහ්‍යවූ වික්‍ෂිප්ත (විසිරුන) සිත බාහ්‍යවූ වික්‍ෂිප්ත සිතයයි තත්වූ පරිදි දනියි. ඕහට සප්පාය අසප්පායයෙහි දන්නේම වේදනාවෝ උපදිත්. දන්නේම වැටහෙත්. දන්නේම නැතිවෙත්. දන්නේම සංඥාවෝ උපදිත්. දන්නේම වැටහෙත්. දන්නේම නැතිවෙත්. දන්නේම විතර්කයෝ උපදිත්, දන්නේම වැටහෙත්. දන්නේම නැතිවෙත්. හෙතෙම ඔහුගේ ප්‍රඥාවෙන් හීන ප්‍රණීත ධර්‍මයන්ද, කළු සුදු සප්‍රතිභාගයන්හි (සමානව පෙනෙන දෙයෙහි) නිමිත්ත මනාකොට සිහි කරණ ලද්දේ උපධාරණය කරණ ලද්දේ (සලකන ලද්දේ) ප්‍රතිවේධ කරණ ලද්දේ (තේරුණු) යහපත්සේ ගන්නා ලද්දේ වෙයි. කරුණු සතකින් යුක්ත භික්‍ෂුතෙම කල් නොයවාම සිවුපිළිසිඹියා තෙමේ මනාකොට දැන ප්‍රත්‍යක්‍ෂකොට එයට පැමිණ වාසය කරන්නේය.